Patronsuz Medya

İç evreni aydınlık beyfendi

  Necdet Şen - 13 Mart 2001


Bugün, dilimiz döndüğünce kendi halkını kara kafalı müstemleke yerlisi gibi gören ve onlara fikirlerden üniformalar giydirmeyi misyon edinmiş ve de tanık oldukları her farklı düşüncede yozluk ve ihanet gören fikir zorbalarına değineceğiz.

(Bu fikir zorbaları tabii ki burada değil, Belucistan'da yaşamaktadır. Ve çizgi roman dediğin, bir çeşit gündüz rüyasıdır, buranın gerçekleriyle ilgilenmez.)

Bu çizgi roman sayfaları dört beş yıl önce (1996'da) Hürriyet'te yayınlandığında epey patırtı kopmuş ve mevzuyu nedense üzerine alınan bazı seçkin zevat, kendi ruhunun renklerini yansıtan zehir zemberek sıfatlar ve her babayiğidin anlayamayacağı derinlikte felsefî tahlillerle tartışmanın düzeyini yukarılara taşımış, bununla da yetinmeyip, bendenizi işten attırmak için ekmeğimi kazandığım gazetenin patronuna alenen telkinde bulunma olgunluğunu bile göstermişti.

Solculuk ve demokratlık da zaten bunu gerektirirdi; kendi patronuna asla yan baktırmayacaksın ve farklı fikirde olanları da öteki taraftaki patrona fitleyip işten kovduracaksın, ki aç kalsın kerata! Fikir adamı dediğin, patron hazretlerinin parmağıyla gösterdiğine söver, patronunun ne kadar harika keman çaldığını herkesten önce keşfedip, alkışlarıyla onu motive eder. Bununla da yetinmez, babasından miras kalmış gazetede uzun yıllardan beri yazı yazmayı bırakmış patronundan değerli başyazarımız 40 yıl önce ne kadar isabetli teşhisler yapmış, bakınız diye sık sık alıntılar yaparak vefa örneği gösterir.

Böyle yapmayana zaten fikir adamı denemez; dense dense zırtapoz, zibidi, zerzevat, alçak, takkesiz liboş, tosuncuk, yobaz falan denir. (Bu kelimelerin derin anlamları için, bakınız Derin Felsefe Sözlüğü, Cilt 3, Bap 8, Paragraf 12).

Ne var ki, onların bu tür incelikli manevralarla hayata geçirmeyi başaramadığı ince olay (yani benim oralardan defolup gitmem) Tanrı'nın bir mucizesi midir bilmem, patron cenahından değil de, bizatıhî bendeniz iç evreni karanlık zibididen gelmiş ve sokaktaki hayatın cazibesine kapıldığımdan mı, yoksa nasırım kapıya sıkıştığından mı, ne olduysa basıp gitmiştim o nezih, ışıl ışıl camiadan.

İşte o gün bu gündür necip Türk medyası iç evreni aydınlık, işlek zekâlı, sempatik, nezih üslubu ile hepimizin derin takdirini kazanmış olan, millet maaşını alamazken, elinde bulundurduğu imza yetkisiyle ikide bir kendine avans yazıp muhasebeden gizli gizli para tırtıklamayan, merhum patronuna asla yalakalık yapmamış olan ve de aydınlanmanın darbecisi, sevgili peygamberimiz, sineklerin tanrısı üstadımız efendimiz hesabına tetikçiliğe hiç soyunmayan, gözden düşünce de kendisine rütbeler bahşetmiş velinimetinin kuyusunu kazmak için kulisler yapmayan, dümenler çevirmeyen satılmamış kalemlerin elindedir.

Böyle kaliteli muharrir ve ediplerimiz olduğu müddetçe bizim sırtımız yere gelir mi?

Asla! Gelmeez!

Hadi şuna da bir göz at →

diYorum

Necdet Şen neler yazdı?

Etiketler

Aile AKP Ali Türkan Amerika Araba Aydın Bacı Beslenme Bilim Cem Karaca Cehalet CHP Cinsellik Çevre Çizgi Roman Çocuk Demokrasi Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekonomi Erkek Fanatizm Felsefe Feminizm Gençlik Günce Hayat Hayvanlar Hızlı Gazeteci Hoyratlık Hukuk İnternet İslâm Kadın Kapitalizm Karikatür Kariyer Kedi Kemalizm Kemal Tahir Kent Kitap Kişilik Komplo Konut Kültür Kürtler Mavra Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mizah Modernite Müzik Necdet Şen Nefret Nereye Nostalji Pano Pazarlama Polemik Portreler Psikoloji Reklam Safsata Sağlık Sanat Savaş Sevgi Seyahat Sinema Siyaset Sol Sosyoloji Spor Şarap Şiir Tarih Teknoloji Telefon Televizyon Terör Toplum Tutunamayanlar Ütopya Vicdan Yazmak Yalnızlık Yaşlılık Yergi Yoksulluk

Derkenar'da     Google'da  

70