Patronsuz Medya

'Hızlı Gazeteci' DUR!

Önünde halkın yarattığı değerler var!

  Handan Göksu - Yeni Çözüm, Eylül 1988


Bir sanat eserinin üzerini yavaş yavaş kazıyıp derinliklerine indiğimiz zaman eser sahibinin kişiliğini yakalamamız mümkündür.

Simgesel gücüyle içeriğini doldurduğu olayları çarpıcı bir ifadeyle anlatma gücüne sahip olan karikatür, bu gücü olumlu ya ya da olumsuza kullanmada çizerinin kafa yapısına göre kendine bir yön bulur. İnsandan, gelişmeden, yani gerçekten yana olan üretken bir beyin; yaşamını bu amaca uygun fedakârlıkların odağına yerleştirenlerin mücadelesini kavrayabilir, kavratabilir.Böylece sanatsal gücünü toplumsal gelişmenin dinamikleriyle bütünleştirip sanatta toplumcu gerçekçiliğin önünü açarak gerçeğin yürümesini sağlayabilir. Aksi bir anlayış ise, çizginin gücünü toplumsal gelişmenin şaşmaz rotası önünde güçsüzlüğe dönüştürmekten başka bir işlev görmez. Bu noktada sınıfsal-siyasal-sosyal özünden soyutlanmış bir sanat tartışması kısır döngüler üretmekten, sanatı toplumsal gelişmelerin dışında tutup onu entel salonlarının havasını renklendiren bir öge olmaktan öteye geçirmez.

Son yıllarda yaşadığımız dönemin yarattığı koşulların da etkisiyle pencerelerini subjektivizme, karalamaya, ucube tipler e açan bir bant-karikatür modası aldı yürüdü…

12 Eylül sonrası inkârcılığın, yılgınlığın, geçmişi karalamanın revaçta olduğu kuşku ve panik ortamında egemen sınıf ideolojilerine dört elle sarılındığı bilinen bir gerçektir. Devrimci demokrat kamuoyunun genişlediği dönemlerde ortalıkta görünmeye cesaret edemeyen böylesi anlayışlar, özellikle açık baskı koşullarının hemen ardından yaşanmaya başlanan yılgınlık ortamlarında sağdan ve soldan değişik görünümlerde serpilip gelişme cesaretini bulurlar. 12 Eylül sonrası devrimci hareketlere gerek karşı devrim cephesinden, gerekse küçük burjuvazinin sanat kültür cephesinden yapılmaya çalışılan saldırılar bunun örneklerindendir. 12 Eylül'le birlikte devrimci hareketler bazında yaratılmak istenen örgüt bilincini köreltme ve polis fobisini yerleştirme, bir yandan güvensizlik tohumları saçarken, diğer yandan da insan karakterinin oluşmasında örgüt ilkelerinin engel oluşturduğu imajını vermek istiyordu. Bunun sonucunda bireyin yeniden keşfedilmesinin teorileri ortaya atıldı. İnsanları biçimleyen ekonomik-siyasal şartlardan soyutlayan bireysel çelişkileri, bunalımları bu soyutlanmışlık içinde ele alan yapıtlar art arda sıralanmaya başlandı. L. Tekin'in, A. Altan'ın, M. Kundera'nın kitapları bir dönemin kitaplıklarına sol kitaplar olarak girerken, devrimci değerler de bir bir dejenerasyona uğratılmaya çalışıldı.

Geçmişine, değerlerine ve inançlarına, ödediği (hâlâ da ödemekte olduğu) diyete rağmen kararlılıkla sahip çıkan devrimci sol güçler özellikle son 8 yıldır böylesi karalama çabalarının ürediği, örümcek ağıyla kaplı beyinlere pek yabancı değiller. Cumhuriyet gazetesinde bir süredir yayınlanan Bacı isimli karikatür dizisinde de; hızlı gazetecinin hızını alamayarak devrimcilere oligarşiyle aynı cepheden saldırmaya çalıştığını görüyoruz. Hızlı Gazeteci oligarşiyle birlikte saf tutup devrimcilere saldırmaktan vazgeçmelidir. Çizmeye uğraştığı tip, aslında ülkemiz demokrat-aydınlarının karikatüründen başka bir şey değildir. Oysa ülkemizde demokratlık olumlu ve olumsuz yönleriyle devrimci mücadelenin karşı-devrime karşı savunulmasından geçer. Hafıza-ı beşer'in nisyan ile malûl olduğunu bilenler böylesi karalama çabalarının gördüğü ve göreceği tepkileri önceden tahmin edebilirler. 'Hızlı Gazeteci 12 Eylül öncesi Milliyet'te çıkan cüce sol isimli karikatürü ve sonuçlarını! kendisine örnek almalıdır.

Bacı'da yaratılan devrimci tipini hayret ve şaşkınlıkla izlemekten kendimizi alamıyoruz. Çizerinin içine düştüğü durum ise, gafın da ötesinde büyük bir talihsizlik. Çizerimiz ya devrimcileri hiç tanımıyor, ya da devrimciler diye başka tiplere bakarak kararmış. Demokrat diye tanınan bir yayın organındaki çizerde bulunması gereken, gerçeğin dürüstçe sanatsal planda yeniden üretimi gibi asgarî özelliği bile bu yayında mumla aramak gerekiyor. Hızlı Gazeteci anlaşılan devrimci değerlere saldırı korosuna sonradan katılmanın verdiği gecikmişliğin de telâşıyla devrimci değerlere saldırıyor.

Eğer hızlılık buysa, çok daha hızlıların var olduğunu anımsatmak gerekiyor.

* * *

Çizerimiz kendisinde barındırdığı komplekslerinin de etkisiyle olsa gerek, hayalinde oluşturduğu devrimci tipini gerçeklerin yerine koyarak kendi merkezi etrafında dönüp duruyor. Hızlı Gazeteci saldırı korosuna büyük bir zevkle katılırken, 12 Eylül'ün ortaya çıkardığı bunalımlı tipleri konu alarak bireyi işlemesi özünde kendi karakterini ele veriyor. Evet, aslında kendine konu olarak seçtiğin tip kendinden başkası değil! Acaba ben cezaevine girip tahliye olsaydım ne yapardım? diye kendi kendine soruyor; bireycilik ve yozlaşmayla dolu iç dünyanı yansıtıyorsun. Sanat eserinin üzeri kazındıkça eser sahibinin kişiliği de ortaya çıkar. Kendi kafanızda oluşturduğunuz tiplere gerçek budur diye dört elle sarılıp eleştirmeye başladınız mı her şey tamam sanıyorsunuz. Durun bakalım. Neyi eleştiriyorsunuz? Aramızda olmayan hayali tipleri mi? Değişik nedenlerden dolayı bunalımın göbeğine düşmüş, geldiği olumsuz noktayı kendine bile itiraf etmekten çekinen arayışlara girmiş tipleri mi? Yoksa kendi yozlaşmışlığınızı ve bireyciliğinizi mi ele veriyorsunuz? Eğer eleştirileriniz bunlara yönelik olsaydı sorun yoktu; ama siz devrimci yaşamı her yönüyle sindirmiş, inançlı, inandığı değerlere bağlı insanları ne yaptığını bilmez bunalımlı tiplermiş gibi göstermek isteyerek boyunuzdan büyük bir işe kalkışıyorsunuz.

Bir insanın değeri başkaları için yaptığı fedakârlıklarla ölçülür. Bu fedakârlığı çizgisinde bile gösteremeyenlerin devrimci değerlere dil uzatabilmesini bir kenara bırakalım, ancak önlerinde eğilmek düşer. Herkes yerini bilmek ve ona uygun davranmak zorundadır. Halka, devrimcilere yönelik hiç bir karalama, saldırı demagoji, çarpıtma bedelsiz olamaz. Hiç kimsenin de bunun rahatlığı içinde olmaması gerekir.

Hiç kimse çizerimizin anlatmak istediği gibi halka vekâleten hapiste yatmaya, işkenceler görmeye, baskılara karşı direnmeye bayılmıyor. Karşı çıkılması gereken bir şey varsa o da, halkına ve insanlığa olan sevgisini hapislere, işkencelere, baskılara rağmen satmayanlar, direnenler değil; işkence ve baskıların sorumlularıdır. Sormak gerekiyor, bunalımda olanlar, bunalımda yaşayanlar, işkenceciler midir; yoksa inançlarını yaşamlarının yitip gittiği işkence tezgâhlarında yitirmeyenler mi, hırsızlığı, bireyciliği halkı iliğine kadar sömürmeyi kendine meslek seçenler mi; yoksa bunlara karşı duranlar mı, bastıkları yerde sevgiyi buruşturup yozluğu sahtekârlığı namussuzluğu, fuhuşu körükleyenler mi; yoksa kendileri için hiç bir şey istemeden güzeli, insanı, ölümü gülerek kucaklama pahasına savunanlar mıdır… Asıl mahkOm edilmesi gerekenler bunlarken devrimcileri karalamanın, onları olduğundan farklı göstermeye çabalamanın mantığı nedir? Evet, bunun tek mantığı var. Faşizme saldırı cesaretini gösteremeyen küçük burjuvazinin statükoculuğunu koruma özelliği. Bu statükoculuğu 12 Eylül öncesi yürütülen silâhlı anti- faşist mücadele bozmuştur, Asıl saldırılması gereken bu musibetin kendisidir. HıZlı Gazeteci de bugün, çöreklendiği köşeden devrimci düşüncelere, değerlere saldırabilecek rahatlığı buluyorsa bunu her şeyden önce o musibet e borçlu olduğunu unutmamalıdır…

Traji-komik yayınına son vermelisin…

Devrimci mücadele çizgilerinle anlattığın gibi, Halkın Yerine değildir. Mantığın durduğu böylesi bir yaklaşım ne Galileo'yi, ne İsrail vahşetine direnen Filistinli savaşçıyı, ne de Vietnamlı çocukları anlayabilir.

Dünyanın hiç bir yerinde, tarihin hiç bir döneminde haklar, kazanımlar, daha ileri toplum yapıları mücadelesiz, kendiliğinden o1mamıştır. Her zaman sorunları, nedenleri önceden kavrayıp görebilen insanlar ortaya çıkmış, bunları anlatmaya çalışmış, halklara öncülük etmişlerdir. Sorumluluğun bir gereği de görebildiklerini gösterebilmek, anlatabilmek ve öncülük edebilmektir. Çalakalem yazıp çizmeyi marifet sayan çizerimiz acaba karalamaya çalıştığı devrimcilerin kendisine de güzel bir dünya bırakmak için yola çıktıklarını hiç düşündü mü?

Kapitalizmi yıkarken feodalizme yaslandık derken devrimcilerin feodal değerler yarattığını söylüyorsun. Aklınca devrimcilerin yarattığı insanı insan yapan değerleri küçümsüyorsun. Bu, yüzlerce insanın kanıyla sulanarak yeşermiş devrimci değerlere açıktan açığa bir saldırıdır. Çizgilerinde kullandığın sözlerde devrimcileri, insanları şekle-biçime göre yargılayan şekilci kişiler olarak tanıtıyorsun. Sana şu kadarını söyleyelim: Devrimciler insanların saçıyla, giydiği etekle, yani dış görünüşleriyle ilgilenmekten çok onların kafalarının içiyle ilgilenirler. Gün gibi aşikâr olan bu gerçeği bilmiyor musun?

Çizgilerinde tahliye olan bir devrimcinin cinsel sorunlar içerisinde olduğunu söylemeye çalışıyorsun. Devrimcilerin bu konuda yarattığı değerlere, bu tip ilişkilere bakış açısını bugün yedi kat el biliyorken, sen, kafanda oluşturduğun cinsel bunalımlarını çözümleyememişsen bunun suçu devrimcilerde değildir. Biraz objektif olsan yaşamı belden aşağı düşünen, yoz, dejenere, bireyci anlayışlarla bütünleşen egemen sınıf kültürünü gözler önüne sererdin.

Sen işkencelerde direnmiş, cezaevlerinde babayiğitlik göstermiş bir bacımızsın… diyerek direnişi babayiğitlikle özdeşleştirip, onu sınıfsal içeriğinden sıyırıyorsun. Devrimcileri kaba-saba, insanı içinde bulunduğu toplumsal ilişkilerin dışında tutan kişiler olarak tanımlıyorsun. Eğer sende bir nebze babayiğitlik olsa devrimcilere değil, faşizme saldırırdın. Faşizme saldırmanın zor devrimcilere saldırmanın kolay olduğunu düşünmek, yenilgi yıllarının tipik küçük burjuva sanatçı tavrıdır. Bugün sen bunu yapıyorsun.

Sorunu kavramamış, kendi bunalımlarını devrimcilerin yaşadığı bunalımlarmış gibi göstermeye çalışan tiplemelere mal bulmuş magribi gibi sarılmak kimseye bir şey kazandırmaz. Bunalımlı çizgilerine verilecek örnekleri çoğaltmak olanaklı ama tüm bunlardan ortaya şu sonuç çıkacaktır: Sinmiş, bunalımlı, bireyi keşfetmiş insanların çizgisi de sinik, bunalımlı olmak zorundadır.

Geçmişten bugüne sömürüye ve insanî değerlerin yozlaştırılmasına karşı çıkan devrimcilerin halkla bütünleşmelerini önlemek için gerçeklerin kıyısına bile yanaşmayan abartılı tipler yaratılıp, devrimcilerin böyle tanıtılmasına çalışılmıştır. Egemen ideoloji, devrimcilerin böyle tanıtılması için radyosundan okulundaki eğitime değin, her türlü kültürel olanaklarını kullanmaktan geri durmaz.

Devrimcilik, bir yaşam biçimidir, yaşamın her alanında, her anında inançların, değer ve düşüncelerin yılmadan savunulmasıdır. Devrimciler, ne Freud'un her şeyi cinsel egolara bağlayan bunalımlı felsefesini kılavuz olarak alırlar ne de kendi egoları için halk sevgisine ihanet ederler…

Yanıtını yine Bacı larımızdan alacaksın…

Bu gerçekler, mücadele ve onun ödenmiş bedelleriyle gün gibi ortadayken, gerçekleri ve devrimcileri ters yüz etme çabaları akıntıya kürek çekmenin ötesinde bir anlam taşımayacaktır.

Siz ve sizin gibiler oligarşinin sirkinde ancak elden ayaktan düşmüş üç-
beş kuruş için çeşitli kılıklara giren palyaçolar olabilirsiniz.

Hızlı Gazeteci şunu iyi bilmelidir ki, halka ve insanlığa bağlılığını onurlu ve fedakâr yaşamlarıyla ispatlayanlar kendilerine yönelik karalamalara kayıtsız - sessiz kalmazlar. Halkın belleği o kadar güçlüdür ki; hiç bir yalanı, hiç bir karalamayı bir kenara atmaz… Asla unutmaz!

Hızlı Gazeteci en güzel yanıtı bacı larımızdan alacaktır…

diYorum

Etiketler

Aile AKP Ali Türkan Amerika Araba Aydın Beslenme Bilim Cem Karaca Cehalet CHP Cinsellik Çevre Çizgi Roman Çocuk Demokrasi Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekonomi Erkek Fanatizm Felsefe Feminizm Gençlik Günce Hayat Hayvanlar Hızlı Gazeteci Hoyratlık Hukuk İnternet İslâm Kadın Kapitalizm Kariyer Kedi Kemalizm Kemal Tahir Kent Kitap Kişilik Komplo Konut Kültür Kürtler Mavra Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mizah Modernite Müzik Necdet Şen Nefret Nereye Nostalji Pano Pazarlama Polemik Portreler Psikoloji Reklam Safsata Sağlık Sanat Savaş Sevgi Seyahat Sinema Siyaset Sol Sosyoloji Spor Şiir Tarih Teknoloji Telefon Televizyon Terör Toplum Tutunamayanlar Ütopya Vicdan Yazmak Yalnızlık Yaşlılık Yergi Yoksulluk

Derkenar'da     Google'da  

98