Patronsuz Medya

Arşivde yazara ait 18 yazı var   →   1 / 3

Dünya bir avuntu yeri

Bülent Karaköse
25 Haziran 2016

Ay kayboldu gökyüzünden. Deniz durgunlaştı, vapurlar geçmez oldu. Ağaçlar arasına kurulan beşikler, oyun parkındaki çocuklar, el ele dolaşan çiftler, paten yapan gençler yok; seyyar satıcılar, falcılar, neonlar altında yürüyüş yapan ihtiyarlar da yok.

Sokakların Kaptan’ı

Bülent Karaköse
11 Aralık 2015

Evi eşyalarıyla, ev hayatı özlemiş birilerine devretmeden, Kaptan'a ve kendime bir tepsi hamsi buğlamalı mükellef bir içki sofrası hazırladım. Sofraya kurulmadan önce de, Gülden Karaböcek'in 'Otel Odaları' isimli şarkısını koydum bilgisayara.

Derya’da Boğulan Anılar

Bülent Karaköse
16 Ekim 2015

Ölüden nemalanmak mı dersin buna bilmem, ama görünen o ki, kendilerini yazar sanan kifayetsiz muhterisler, seninle paylaştıkları iyi kötü anılarına ihanet, defterini kapattığın elli üç yıllık hayatına, sevenlerine, arkadaşlarına, ailene, akrabalarına, sevgililerine, yoldaşlarına, meslekdaşlarına ise çok ayıp ettiler.

Adanalı Maruf

Bülent Karaköse
26 Ağustos 2015

Ona Ağabey, gitmek için niçin bu güzelim ayı seçtin? diye sorabilseydik, eminim Maruf, Kışın karda çamurda cenazeme gelmeniz size eziyet olur; belki de kışı bahane edip gelmezsiniz. Daha rahat gelesiniz diye, ölmek için baharı seçtim diye muzipçe cevaplar, bize yine tebessüm ettirirdi…

Üşüten Yaz

Bülent Karaköse
7 Ağustos 2015

Beni sorgulayıp, hırpalayıp bir kaç gece nezarette alıkoyup, devlet malına zarar vermekten Cezaevi'ne postaladılar. Bir süre sonra, Denetimli Serbestlikten yararlanıp, yazın ortasında salıverildim… Bu Yaz, kaçıncı Yaz'ımdı sokaklarda bilmiyorum…

İki Kokoz, Bir Takoz

Bülent Karaköse
29 Haziran 2015

Kara Tahir kafasının içindeki bu kara düşüncelerle boğuşurken, evin bülbül efektli öten kapı ziline göz kapaklarından birini umarsızca araladı Zeynep. Tahir'in, ne zaman geleceği belli olmayan Tanrı misafirlerine alışkındı.

Çocukluğumun komikleri ve trajikleri

Bülent Karaköse
6 Mart 2015

Daha burada ismini saymakla bitiremeyeceğim ve çoğunun yaşamının zorluklar içinde geçtiğini gözlemlediğim çocukluğumun komikleri artık yoklar. Onlar komiklik uğruna seyircilerinin, sevenlerinin pantolonlarını indirmediler.

Kriz parası

Bülent Karaköse
25 Şubat 2015

Aybaşı olduğundan mıdır, nedir, işlerim çok iyi gitmişti. Sinyalden bu kadar çok parayı daha önce toplamamıştım. Alkole düşmeden önceki zamanlarımda yiyecek ekmek ya da çorba parası dilendiğimde, kimsenin eli cebine gitmez, bu kadar bonkör davranmazdı insanlar.

daha önceki yazılar →

Etiketler

Aile AKP Ali Türkan Amerika Araba Aydın Bacı Beslenme Bilim Cem Karaca Cehalet CHP Cinsellik Çevre Çizgi Roman Çocuk Demokrasi Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekonomi Erkek Fanatizm Felsefe Feminizm Gençlik Günce Hayat Hayvanlar Hızlı Gazeteci Hoyratlık Hukuk İnternet İslâm Kadın Kapitalizm Karikatür Kariyer Kedi Kemalizm Kemal Tahir Kent Kitap Kişilik Komplo Konut Kültür Kürtler Mavra Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mizah Modernite Müzik Necdet Şen Nefret Nereye Nostalji Pazarlama Polemik Portreler Psikoloji Reklam Safsata Sağlık Sanat Savaş Sevgi Seyahat Sinema Siyaset Sol Sosyoloji Spor Şarap Şiir Tarih Teknoloji Telefon Televizyon Terör Toplum Tutunamayanlar Ütopya Vicdan Yazmak Yalnızlık Yaşlılık Yergi Yoksulluk

Derkenar'da     Google'da  

133