Patronsuz Medya

Asimetri

Ahmet Faruk Yağcı - 18 Ağustos 2009

Arabanın deposunu doldururken mutlaka arabadan iner pompacıyla lâklâk ederim. Pompacıların isimlikleri vardır ve ikinci gidişte daha yanına yaklaşmadan ismi ile hitap ederseniz çok mutlu olurlar. Havanın soğukluğundan, bu işte ellerinin çok yıprandığından, asgarî ücretle çalıştıklarından, çocuk okula başlayınca ne yapacağını bilemediğinden bahseden eleman genellikle benden bir cevap beklemez. İnsan ihtiyacı vardır. Dinleyen olması yeter de artar.

Bu konuşmalarda genellikle birinci tekil şahıs kullanırım ve "sen" demek yerine ismini söyleyerek konuşmayı sürdürürüm. Meslekle ilgili soruları da "özel bir şirkette çalışıyorum" diyerek geçiştiririm ki görece doğrudur. Bunu takip eden soru da arabanın şirketin mi yoksa benim mi olduğuna dairdir. Şahsıma ait olduğunu söylediğimde elemanın gözleri bulutlanır. Araba şirketin olsaydı aramızdaki asimetri azalırdı diye düşünür belki de. Genellikle dikkat ettiğim nokta, hizmet aldığım kişilere aramızda bir fark olduğunu belli edecek lisanı ve vücut dilini kullanmamaktır. Cümle insan evlâdına da tavsiyemdir ayrıcana...

* * *

Benzin istasyonu ile başladık, devam edelim. Haftalık depo doldurma seansım esnasında arabaya dayanmış çevreyi gözetliyordum. Arkadaki pompaya çok gösterişli bir Mercedes yanaştı. Arabaya ilk bakışta vuruldum. Ne çok büyük ne de çok küçük kasası vardı. On yaşını geçmiş bir araç olmasına rağmen gri renkte kaportası, ön panjuru, orijinal jantları ve parlak metal şeritleri ile rüya gibiydi. İçinden altmış yaşlarında siyah pantolon ve siyah gömlekli bir bey indi. Pompacı ona doğru koşturdu. Mercedesin sahibi "dolsun!" dedi ve anahtarı uzattı.

Siyahlı adam bana doğru tembel birkaç adım attı. Elleri cebindeydi. Çenesiyle arabamı işaret ederek "memnun musun arabandan?" diye sordu. Sesi paralı adamlarda görülen buyurucu cins bir sesti ve abimiz ilk defa gördüğü adama "sen" diye hitap etmekten çekinmemişti. Bu aramızdaki asimetriyi göstermek için de önemli bir fırsattı. Öyle ya insanın varlığı en güzel arabasından belli olurdu.

Hikayemize devam edelim. Sesimi en alçak tonuna ve en edilgen havaya sokup, "çok memnunum efendim, fazla araç kullandığım için arabam hem ekonomik hem de dertsiz olsun isterim, bu da öyle" dedim. Abi daha da yaklaştı. Çenesini ileri çıkartıp homurdanma benzeri sesle "kaç para yakıyorsun kilometrede?" diye sordu. İçimden "aha yakaladım!" derken ağzımdan "yedi buçuk litre civarında" cümlesi çıktı. Şaşkınca bakan adama "benzin fiyatı devamlı değiştiği için ben her daim yüz kilometrede yaktığı benzini takip ederim" dedim.

Son cümleyi söylediğim andaki kendi sesimi ve konuşma şeklimi eski tip TRT spikeri tarzı olarak niteleyebiliriz. Asimetri giderek azalıyordu. Mercedesli biraz daha alt perdeden kilometrede litre hesabını çok anlamadığından bahsetti. Ben de bilgiççe, değişen benzin fiyatlarına göre hesaplamanın çok zor olduğunu, her 400 ya da 500 kilometrede bir depo doldurup paraya değil, litre olarak aldığı miktara bakarsa işinin çok kolay olduğunu anlattım. Ve tabii abiden ilk "siz" geldi: "Mühendis misiniz?"

İkinci tekil şahıstan, ikinci çoğul şahısa geçirdiğim için mutluydum. Devamında mesleğimi ve uzmanlık dalımı söyledim. O da kızına böyle bir Honda almak isteğinden bahsetti. Kibar ve daha alttan alır havadaydı. Tavsiyelerde bulundum. Kartlarımızı alıp verdik. Birbirimizden saygı ve sevgi gösteren vücut dili görüntüleri ile ayrıldık. Direksiyona oturduğumda arabamla konuşuyor ve "mütayit abinin Mercedesini döveriz di mi?" diyerek dalga geçiyordum.

* * *

Bu kişisel hikâyenin üzerine konuya biraz daha genel bakalım. (Tamam, bu cümle uyduruk köşe yazarı cümlesi oldu, idare ediniz lütfen.) Şöyle geniş geniş, fazlaca edebi kaygı olmadan yazmak istiyorum. Muradım, gündelik hayatta çok sık rastladığımız mevki ya da parasını tavrı ve konuşması ile belli ederek "had bildiren" yahut "kendisi ile diğerleri arasındaki asimetriyi hatırlatan" kişileriden bahsetmektir.

Bir kısmı parasının verdiği küstahlıkla, bir kısmı mevkilerinden gelen kibir ile çok az bir kısmı da kendilerinden menkul asaletleri ile böyle davranırlar. Söze "sen" diyerek başlamaları kaidedir. Cümlelerinizi tamamlamanıza izin vermezler ve kendilerinin hürmetle dinlenmeye, ilâveten de hizmet edilmeye lâyık olduklarından çok emindirler. Sözlerinizde ve tavırlarınızda bir nebze kendine güven, biraz samimiyet, biraz da ilgi çeken bir içerik varsa gözlerini kırpmadan size haddinizi bildirirler. Kullanılan silâhlar: Yokmuşsunuz gibi davranmak, farklı bir konuya girip mugalâta yapmak, en bilgili olduğu konuda bitmek bilmeyen nutuklar atmak, açığınız olursa acımadan bindirmek, kökeniniz ve çocukluğunuz hakkında sorular sormak, kendi ulaşılamaz asaletinden bahsetmek olarak sayılabilir. (Olağan Tacizciler yazısında olduğu gibi burada da okuyanların bu örnekleri çeşitlendirmesini beklemekteyim, biline.)

* * *

Geçtiğimiz haftalarda Hürriyet Gazetesi'nde Ertuğrul Özkök'ün yazdığı bir mektup yayınlandı. Bu mektubun muhatabı Van'ın Özalp İlçesi'nin belediye başkanı idi. Cumhuriyet Tarihimizin pek de yüz akı sayılmayacak olaylarından birisinin emredeni olan bir generalin ismi bu ilçedeki bir kışlaya verilmişti. Bu ilçenin şimdiki belediye başkanı da tutmuş bu kışlanın karşısına öldürülen 33 köylüyü simgeleyen bir anıt dikmeye niyetlenmişti. Ertuğrul Özkök buna karşı bir mektup döşenmişti.

Anılan tacir gazetecilerin yaptıkları tevil, iftira ve yanıltmanın haddi hesabı olmadığı için mektubun içeriği çok önemli değil. Ya da bizim işimiz değil. Basında başta Alper Görmüş olmak üzere çok kişi tarafından irdelendi. Benim söylemek istediğim kullanılan dildeki asimetriye işaret eden ipuçları, hadi dürüst olalım, düpedüz aşağılama. Ertuğrul Bey burada "Kardeşim" diye hitap ediyor ve ikinci tekil şahıstan hitaba devam ederek va'zu nasihatte bulunuyor. Bir basın mensubu bir seçilmişe bu şekilde davranabiliyorsa o ülkenin demokratik anlayışında ciddi bir yılıklık vardır. Kibarlaşıyor ve buna asimetri diyoruz. Orwell'i hatırlıyoruz. Bütün hayvanlar eşittir. Domuzlar daha eşittir.

* * *

Kendi kıt aklımca bu tip aşağılama amaçlı ya da en azından "ben senden daha yukarıdayım" demeye yarayan hitapları çıkartmaya çalıştım. Başlaması benden. Gerisi Derkenar Ahalisi'nden. Gayret...

Canım kardeşim ya da sadece kardeşim:

Lafı anlamayacağına inanılan ve ikinci basamakta tehdit edilmesi planlanan kişilerle konuşulurken kullanılan dildir. Burada aradaki kültür farkı vurgulanmakta, karşıdakinin lâf anlamaz olduğu inceden sezdirilmektedir. Eski İstanbullu beylerin ağzında fena durmayan ve en azından tehdit öncülü olmayan bu hitap şimdileride asker-sivil bürokrasinin, mutlu beyaz azınlığın ağzındadır. Etraflarındaki nefret ve sorgulama halkası daraldıkça anılan zevatın "canım kardeşim"leri hafiften yalvarma muhtevası da taşımaya başladı ama o kadar da olur.

Canım:

Kullanana yaş, mevki, para açılarından üstünlüğünü karşı tarafa hatırlatma vazifesini görür. Lokantadaki garsondan otopark görevlisine, hostesten hastabakıcıya, reyon görevlisinden kasiyere kadar küçük ya da orta boy hizmet elemanlarının en çok maruz kaldığı hitaptır. İçinde "sana para veriyorum bana hizmete mecbursun" cümlesi ile beraber "ben senden mevki olarak üstünüm" anlamını da içerir.

Burada kendi özelimden bahsedeyim: Amiyane tabirle en uyuz olduğum hitaptır. Hele "canım" diye seslenen olursa asla dönüp bakmam. Aynı odada dahi "canım"lansam kime dendi diyerek sağa sola bakarım. Narsist bünyenin bu kelimeye böyle bir tepkisi var.

Sen:

Özellikle ilk tanışılan anlarda karşıdakine doğrudan "sen" diye hitap edilmesi ona haddini bildirmede ve asimetriyi hatırlatmada oldukça kullanışlıdır. Yerinde kullanılmış "sana anlattıklarımı kulağını açarak dinle!" cümlesi muhatabının kuyruğunu değil indirtmeye, bacaklarının arasına bile sokmaya yeter de artar.

Aslanım:

Askeri aşağılama hitabıdır. Alt rütbedekiler hakarete, cezaya, hapise razı olurlar da amirleri tarafından toplulukta "aslanım" diye hitap edilmesine dayanamazlar. İçinde toysun, salaksın, lâf anlamazsın, hıyarsın, mevkiine yakışmıyorsun gibi çok derin anlamlar da olabilir, komutan sadece kıllığına "aslanım" çekiyor da olabilir.

Arkadaşım:

Asla arkadaş değiliz manasındadır. Az tanışan ya da hiç tanışmayan erkek elemanların üstünlük belirtme hitabıdır. İtişme öncesi son anlaşma ve üstünlük ilân etme gayretlerinde işe yarar. Kabadayı ağzındaki "arkadaşım akıllı ol!" şekli gelecek mermilerin habercisi olabilir.

Tatlım-Bebeğim-Güzelim:

Erkek cinsinin ağzında olduğunda cinsi latifi keyfe garkeden bu kelimeler kadından kadına söylendiğinde "ben üstünüm, sen benden aşağılarda bir yerlerde ve hizmet ile mükellefsin" manalarından birisi ya da daha fazlasını içerir.

* * *

Bunları anlattık anlatmasına da istisnaları unutmayalım. Yukarıda bahsedilen hitapların içinde kibir olmayan, asimetri anlatmayan şekilde kullanımı da mümkündür. Bir yaşlının, dervişin, meczubun, köyünden çıkmamış bir teyzenin, çocuğun ya da umur görmemiş saf bir ademin ağzında rahatsız etmezler, kıllandırmazlar.

Son olarak bir ipucu: Uzunca zamandır yollarınız, muhabbetleriniz kesişen bir karşı cinsten eleman "sen"den "siz"e geçerse derin bir nefes alın ve muzipçe gülümseyin. Durum iyi demektir.

Çok lâf ettik, haddimizi aştık ise affola.

Dağılalım dükkânın önünden. Hey sana diyorum mavi gömlekli! Sağır mısın arkadaşım sen?

 Düşünenlerin düşünceleri

Geçen sene katıldığım bir konferanstaki seminerlerden birinde, konuşmacı pek bir ukalâydı hatta fazla kendini beğenmiş biriydi. Sunuşuna da yansıyordu bu ukalâlığı. Sonra sorular kısmına geçildi. Semineri dinleyenlerden bir araştırmacı (alanda iyi bir yere de sahiptir bu kişi) soru sormak için söz aldı. "Eee, şey kusura bakmayın benim biraz basit, naif bir sorum olacak ama..." diyerek sözlerine başladığında, seminerini vermiş olan ukalâ bilim adamımız, soracağı soruya böyle başlayan diğer bilim adamını hafif gören bakışlarla tasdik ettikten sonra, soruyu duyunca önce bir güzel yutkunmuş sonra da cevaplama çırpıntısına girmişti. Artık ukalâlığın yerini zavallılık almıştı. Sorulan soru epey akıl dolu ve de pek bir zorlayan cinstendi ve adamın da açıklarını ortaya koyan bir soruydu.

Demek istediğim, bazen bu üstten bakan abilere bu şekilde alttan alıyormuş gibi de yapılarak bu tür güzellikler yapılabilir.

Alper Uzun - 18 Ağustos 2009 (09:05)

Bunların yanı sıra "patron", "yakışıklı", "müdür", "yeğenim", "oğlum" şeklindeki hitapları da değerlendirebilriz sanırım. İnsanların karşısındakine ilk elde üstünlük kurma çabalarının yansımaları mıdır bunlar? Saklanmaya çalışılan bir ezikliğin göstergesi mi? Düpedüz kabalık mı?

Özellikle ait olmadıklarını düşündükleri alemlerde, "biz de bu alemlerin adamıyız" mealinde sarfedilen "patron" hitabı ve iletişimin en sonunda eklenen raconvari "eyvallah" kelimeleri komik duruma düşürmez mi insanı? El bebek gül bebek büyümüş çocukcağızlar sanırsınız ki anlı şanlı külhanbeyi.

Ya kırkına merdiven dayamış birine "yakışıklı" diye seslenmek neyin göstergesidir? Gizli bir eşcinsellik mi, unutulamamış bir eski mahalle alışkanlığı mı, bilinç altında kalmış başka bir şey mi?

Emekli askerlerin herkese "oğlum" şeklinde seslenmeleri ne kadar mazur görülmeli?

Kabalığı ve tatminsiz egoları ne kadar idare etmeli?

Hayat bir yaşam ve ekmek kavgası mı, yoksa kompleksli adem evlâtlarını idare etme çabası mı?

Erdem Abaka - 18 Ağustos 2009 (11:21)

Beni en sinir eden hitap tarzı, on yıllık kapı komşusuna "şeyciğim" ya da "isminizi bilmiyorum ama" diye hitap eden tipler. Öyle zamanlarda içimden "ismim Hüsam, kodlamamı ister misiniz?" diye yanıtlamak geliyor.

Hüsam - 18 Ağustos 2009 (12:32)

Köpeklerle ilgili bir takıntısı olan toplumumuz bunu hitap şekillerinde de anormal sık kullanır: "İt herif, adi köpek, it oğlu it, aç köpek, şerefsiz it, kemik yalayıcısı," gibi sıfatları evinde köpek besleyenlerin bile kullandığına şahit oldum. Köpekler bomba bulur, hırsızı kovalar, depremi haber verir, uyuşturucu yakalar ama gelinen noktada insanın reva gördüğü sıfatlar bunlar oluyor. Ben de birgün barınağa mama götürdüğümde mercedes'inden inip evindeki köpeği "sokakta bulduk, getirdik" diyen bir yahşi amca görmüştüm. "Araba modeliyle kişilik ters orantılı olabilir," görüşü takıntım oluştu o gün, bu gün. İstisnalar kaideyi bozmasın tabii...

İlker Tortop - 21 Ağustos 2009 (01:29)

"Eleman" vardır bir de, en nefret ettiğim hitap biçimi olarak. Çobanlık ve astsubaylık arasında seçim yapmak zorunda kaldığından sanırım, askerlik yaptığım kışlada görevlendirilen bir 'eleman'ın en sevdiği hitaptı bu. İsmimi bildiği halde sürekli "eleman" demesinden o kadar bıkmıştım ki, askerliğimin son haftalarına girmiş olmamın da verdiği güvenle bana her seslenişinde tekmil vermeye başlamıştım. Önceleri anlamamış, takriben 15 tekmilden sonra dayanamayıp sormuştu, "Akay, seni çağırdığımda neden sürekli tekmil veriyorsun?" diye. Mutlulukla yanıtlamıştım: "İsmimi unuttuğunuz için komutanım," diye. Biraz bozuldu ama bereket versin fazla büyütmedi olayı. Bir daha da bana eleman demedi. İnsanlara ismiyle hitap etmek varken hacı, kanka, hocam, dostum, arkadaşım, eleman, bilader gibi envai çeşit sözcük bulmamıza Türkçenin zenginliği açısından sevinsem mi, bizim kabalığımız yüzünden üzülsem mi, karar veremiyorum.

Akay Perker - 2 Eylül 2009 (08:00)

Üzülerek ifade etmeliyim ki, "canım, güzelim, tatlım" gibi bazı kelimelerde sizinle aynı görüşte değilim...

Çalışma hayatımın ilk yıllarında şefime "Ö... Hanım" diye hitap ettiğimde bana öyle bir "canımmm" diye cevap verirdi ki içimden hep ona seslenmek gelirdi...

Yetkili olduğumda ise varlıklı bir müşterimin şu sözlerini asla unutamam: "Müdire hanım" demişti bana, "ben sizle niye çalışıyorum biliyor musunuz, işlerimi yaptırmak için çağırdığınız memurlarınıza canım, güzelim diyerek öyle tatlı davranıyorsunuz ki, bunu sadece sizde gördüğümden başka yere gitmiyorum..."

16 yıl öğrencilik ve uzun yıllar süren iş hayatımda hep şunu gördüm ve yaşadım, güzel bir hitap, iki çift güzel söz, aydınlık bir tebessüm öyle çok olmazı olur yaptırıyor ki...

Önemli olan içten iyi niyetle söylemek ve kişinin yüreğine dokunabilmek diye düşünüyorum, zaten hayat çok zor, mutlu yaşamayı başarmak daha da zor, ne zararı olur ki insanları memnun eden ve tebessüm ettiren bu hitapları söylesek?

İclal Arpınar - 18 Eylül 2009 (00:53)

İclal Hanım, yazdıklarım asla sizin gibi hitap edenlere değil. Şöyle düşünelim: Elimizde bir oksijen kaynağı var. Bunu faydalı bir işlemde de kullanabiliriz, kasa soymakta da. Bahsedilen hitaplar da birer cihaz gibi düşünülmeli. Sizler gerçek manada amiri olduğunuz kişilerle aranızdaki asimetriyi azaltmak için kullandığınızdan dolayı çok olumlu bir tavır sergilemişsiniz. Anlatmaya çalıştığım şey, daha az tanışık olunan ve de hizmet verilip alınan ortamlarla alâkalı denebilir. Saygılarımla.

Ahmet Faruk Yağcı - 19 Eylül 2009 (23:49)


Yazıyı tanıdıklarınıza da tavsiye etmek ister misiniz?

 

Görüşlerinizi alalım

Ad Soyad
E Posta   (gizli kalacak)

« 3296


 

Ahmet Faruk Yağcı

  Ahmet Faruk Yağcı'nın radyo programı: DOKTOR, TGRT FM (93.1 / İstanbul) Cuma 19.50
  Ahmet Faruk Yağcı'nın web sitesi: Dr. Yağcı'nın Eğlenceli TIP Sözlüğü

Editör'ün Önerisi

O çocuklar büyüdü Ahmet abi

Ali Türkan

Ve bir gün, kendi seçtiklerini yaşamış bir ben olarak öleceğim. En güzeli, biraz maçam sıksa, tüfengi alıp vuruşa vuruşa çekileceğim dağlara. Zirveye varınca da elimi kulağıma atıp "kiiiime kin ettin de giydin allarıaaakin iken ırak ettin yolları" mayasına dayanacağım.  Devam

Daha fazlasını iste!

Erdem Abaka

Neden güzele ve ümit verene dair öneriler aldığımızda umurumuzda olmuyor da, ihtiyacımız olmayanı tüketme hastalığımız yüzünden başımıza gelmeyen kalmadığı halde, "tüketim canavarı olma" denildiğinde dinimize küfredilmiş gibi celâlleniyor, aslan kesiliyoruz?  Devam

İnternetteki karanlık alan - Nickname Demokrasisi

Necdet Şen

Ortak akıldan yoksun ve onun denetiminden tamamen bağımsız bu karanlık alanı sorun olarak algılıyorsak, çözüm için somut adımlar atmamız gerekiyor. Yasaklayıcı politikaların bu sorunu çözemeyeceği ayan beyan ortada.  Devam

Son Yorumlar

Syd Barrett - Çok büyük bir iştahla okudum yazıyı. Tanrım, bu... Cenk Öyküleri 1: Sen kimin uşağısın lan!

Şemsettin Oruk - Ken Parker' i hortlatmak gibi olacak, ama... Klasik çizgi romanın doruğu: Ken Parker

Wakkas Kelle - DEVAM Beyaz Türk kelimesinden ne kastedildiğini bilmiyorum, ancak... Beyaz Türk

Wakkas Kelle - Necdet Bey, kusura bakmayın ama yazınız mantıklı değil. 60'lı yılların Türk... Beyaz Türk

Buse Özkan - Herkes hayatının belli dönemlerinde birçok sıkıntıyla... Eroin Güncesi

Web Gezgini

Savaş kararını (Apo'nun) avukatı aldırdı

Öcalan'ın hedefi ne sizce?

Bütün amacı kendisini kurtarmak. Yaşamı karşılığında, kendisine dayatılan şeyleri yapıyor. Eğer İmralı'da kendisine 'şunu yap, bunu yap' denmese, dışarıda iki asker öldürüldüğü zaman Öcalan'ın ödü kopar. Ama şimdi kendisine çatışma dayatılıyor.

Hüseyin Yıldırım - Neşe Düzel (Taraf)

Son Yazılar

Bir sor Allah aşkına

Seyit Balkuv

Her soru bir merak duygusundan kaynaklanıyorsa ve merak duygusu da farklı olana yönelmek dürtüsü ile ilgiliyse, "hayata dair bir soru" iyi bir başlangıç noktası olabilir belki de ne dersiniz?  Devam

Kırık Emekli General Hayatları

Ahmet Faruk Yağcı

Nesiller gelip geçiyor. Bunca emekli adam, bunca vatana hizmet gayreti beni yoruyor. Ey yetkililer! Siz siz olun beni dinleyin. Zararlı çıkmazsınız. Kendini Cipralex'e Lustral'e vurmuş emekli subay sayınız da yıllar içinde azalır.  Devam

Trigger Happy

Deniz Türkoğlu

Kendini tehlikede (hatta yalnızca rahatsız) hissettiği ilk yerde tetiğe basmak ve tehdidi yok etmek üzere kodlanmış, hiç bir tehlike oluşturmayan durumlarda da tetiğe basma ihtiyacına dönüşmüş korkunç bir alışkanlığın adı.  Devam

Hayat Oburu

Necdet Şen

Ya hakkaten ya! Hayat çok kısa, seçenekler sonsuz. Ben 99. maddedeyken listenin adı "ölmeden önce yapılması gereken 10.000 şey" diye değişir, yaya kalırım diye tırsıyorum.  Devam

Avrupa'da bir seçim

Yalçın Şahin

İnsanlar yurtlarını bırakıp Avrupa'ya göç ediyorsa bu daha çok tanımını Batı insanının yaptığı bir yoksulluktan kaçmak içindir, ki bana göre bu genelde yapay, üretilmiş bir yoksulluktur.  Devam

Kanlıca'nın yalnızları

Deniz Türkoğlu

Her sabah işe giderken ve her gece işten dönerken, aynı sekizlik dolmuşta, bazen aynı koltukta yan yana, gene hiç konuşmuyorduk. Selâmlaşmıyorduk. Göz göze gelmiyorduk.  Devam

Hayvana şiddetten toplumsal suça doğru

Hülya Yalçın

Toplumsal şiddet büyük bir hızla tırmanırken herkes sebepler arıyor. Kimse görünen ve ortalıkta gözümüze acı acı haykıran sebebi görmüyor. Belki de görmek istemiyor.  Devam

Nişantaşı Reasürans

Nuri Yalçın

Sık sık 360 derece çark etmesinin basit bir iş olmadığını, planlı yapıldığını ispatlıyor. Yoksa sakalılın kılları kadar şablon tutmazdı kasasında. Şablonların sırrı sadece bu kadar değil.  Devam

Boşluk

Ahmet Faruk Yağcı

Şu günlerde içinizde bir huzursuzluk, bir boşluk, garip bir ağrı sonrası esrikliği hissediyorsanız paniklemeyin. Eskisinden çok daha iyi ve mutlu olacaksınız.  Devam

Küllenmiş Zamanların Ardından

Bülent Karaköse

Ertesi gün kendime geldiğimde Sinan'ın siyah deri yeleğini üstümde buldum. Biraz şaşırmıştım ama hatırlamakta zorlanmadım; gece barda üşümüştüm ve çıkarıp yeleğini hediye etmişti.  Devam

Adını yitiren Mehmet

Deniz Türkoğlu

Bir gün Beyazıt'ta yürürken kırmızı spor bir arabanın içinden adımı seslendiklerini duyuyorum, dönüp baktığımda Mehmet'e rastlıyorum. Görüşmeyeli uzun yıllar olmuş.  Devam

Hayat çook garip!

Erdem Abaka

Günümüzde hayatımızı kuşatan bu şeyler bizim için o kadar ön planda ki, asıl olan yalın gerçekliği bazen kaçırıyoruz. Ben o akşamüstü, o kedi yavrularken bir mucizeye tanık oldum. Hayatın başlangıcına. Kadim hakikate.  Devam

Kokulu bir yol yazısı

Ahmet Faruk Yağcı

Etler büyük tabakta cızırdayarak geliyor. Yanında manda yoğurdu. Bu iki koku ile yoğunlaşan mutluluğumuz pirzola dilimlerinı ısırıp dişimizle kemiğinden ayırmaya çalışırken zirve yapıyor.  Devam

Eyjafjallajökull

Yalçın Şahin

Ekonomik, sosyal hatta zihinsel faaliyetlerimizin çoğu bir temel ilke üzerine kuruludur: Tekrarlanabilirlik. Bu kavramın tekerleğin icadıyla ya da ona paralel şekilde insan zihninde yer etmiş olması muhtemeldir.  Devam

Pornografi Hürriyeti

Necdet Şen

Yıllardır medyadan fersah fersah uzakta duran birisi olarak kendi bildiklerime bakınca, kesintisiz 40-50 yılını o camianın içinde geçirenlerin kimbilir neler neler bildiklerini tahmin edebiliyorum.  Devam

Salinger öldü

Deniz Türkoğlu

Salinger'in yazdıklarıyla arasında aşılmaz duvarlar vardı. O duvarlarının arkasından hiç çıkmadı. Ali öyle değildi. Onun duvarları yoktu. Sınırları, çitleri, bir kapısı bile yoktu. Kafasına esen, çat kapı, tanıdığı tanımadığı herkes Ali'ye ulaşabildi.  Devam

Üç Tavuk

Erdem Abaka

Kapalı olmasına rağmen içimi umutla dolduran ılık ve renkli bir bahar sabahında, her biri hem fizik hem de karakter olarak birbirinden çok farklı olan bu insanlar ve ortalarında, ayakları bağlanmış, korku dolu gözlerle bakan ve ara sıra gıdaklayan üç tavuk...  Devam

Livaneli'nin "Veda"sı

Kâmuran Kızlak

Sanki kendinizi Avrupalılara göstermeye, kanıtlamaya, sahnenin önündeki adam olmaya ihtiyacınız varmış gibi. Avrupalı bu elit topluluk sizi zaten tanıyıp biliyor. O zaman ne diye bulanık suda balık avlama açıkgözlüğüne tevessül edesiniz ki?  Devam

© 2000-2010 ~ Derkenar ~ Sitedeki içerik 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri yasası ile korunmaktadır. Yazılı izin olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, değiştirilemez, başka mecralarda kullanılamaz. Ancak uzunluğu 200 kelimeyi geçmemek, yazar adı ve kaynak belirtmek ve bu sayfaya link vermek kaydıyla yazılardan alıntı yapılabilir.  

 

  274 - 11 - 1443 - 1551


Web Derkenar
31 Temmuz 2010 Cumartesi
Yazı Boyutu
©