Patronsuz Medya

Kimsesiz kedilerin kimsesi

  Ümran Davran - 20 Nisan 2008


Sinekli Bakkal, Hayat Kavgası, Hancı, Mazi Kalbimde Yaradır ve daha onlarca film.

1961 yılında yönetmen Nejat Gürçen'in kızı olarak dünyaya gelen Funda'yı, çocuk oyuncu olarak rol aldığı onlarca filmden hatırlayan pek çıkmaz sanırım.

Yedi yıldır tanımama rağmen ben bile yeni öğrendim.

Kurduğu dünyasında dün yok çünkü. Yarın da yok. Sadece bugün var. Bugün hasta olan kedileri, köpekleri nasıl tedavi ettireceği, nasıl karınlarını doyuracağı tek kaygısı.

El bebek gül bebek büyümüş Funda. Evlenmiş çoluğa çocuğa karışmış sonra. Pırlanta gibi üniversite mezunu iki çocuğu var: Aslı ve Mert.

Hayvanları hep sevmiş, ama uzaktan. Yakından sevmesi ise kızı Aslı'nın eve getirdiği kedi sayesinde olmuş. O güne kadar dikkatini çekmeyen hasta, yaralı kediler sokaklarda gözüne ilişir olmuş. Ağzı sıkı sıkı bağlanmış poşete doldurulup çöpe atılmış, yeni doğmuş kedi yavrularının seslerini duyar olmuş ve duyarsız kalamamış. Tedavi ederim bırakırım sokağa, iki üç aylık olsunlar, sokakta yaşayacak hale gelsinler salarım düşüncesiyle kapmış eve getirmiş hepsini. Ancak vakti zamanı gelince ya kendi kıyıp bırakamamış ya da kediler onu bırakmamış.

Funda'yı ilk gördüğümde Küçükyalı'da bir bahçe katında oturuyordu ve kedi sayısı kırklı rakamlardaydı. Üye olduğum bir sitede feryadını duymuş ve koşmuştum. Hastalanan bir kedisine FIV tanısı konmuş ve bulaşıcı olduğundan evdeki tüm kediler de risk altındaydı. Funda'nın insanüstü çabası ve duyarlı pek çok insanın da yardımlarıyla kediler kurtuldu.

Uzun süre görüşemedik Funda'yla ama telefonla gelişmeleri hep izledim. Kedileri çok sevdiği ve özverisi duyuldukça gözleri görmeyen, felçli, çok sayıda kedi sessizce bırakılıp gidildi kapısına. Kedi sayısı yüzü geçmişti artık.

Gürpınar'da bahçe içinde dört katlı müstakil bir eve taşındığını duydum sonra ve ikinci görüşmemiz de orda oldu.

Kapının önünde sokak köpekleri karşıladı bizi. Günde iki kez onları da besliyormuş Funda. Bahçe duvarının üstüne yaklaşık üç metre yüksekliğinde tel çektirmiş kediler kaçmasın diye. Kaçınca komşu villadaki köpekler parçalıyormuş çünkü. O kadar önlem almasına rağmen birkaç kedi ne yazık ki parçalanmış köpekler tarafından.

İçeri girdik. Her yerde kediler. Her biri başka güzel.

Fotograflarını çekerken, öyle bir an geldi ki boğazımda bir şeylerin düğümlendiğini hissettim.

Arka patileri felçli bir kedi su kabından su içmeye gelmişti. Bir anda su içmekte olan diğerleri kenara çekilip sıralarını ona verdiler. Sabırla beklediler onun içip gitmesini.

Funda kayboldu ortadan ve kucağında bir bacağı olmayan ön patisinde serum vermek için takılmış bir aparat olan bir kediyle geri geldi:

Bak, bu son gelen. Isınmak için arabanın kaputunun altına girmiş. Motor çalıştırılınca da vücudunun bir kısmı parçalanmış. Tesadüfen veterinerde gördüm. Uyutacaklardı. İzin vermedim ve aldım. Bir bacağını kaybetti ama yaraları hızla kapanıyor. Çok mutlu burada dedi, sevgiyle öperek kediyi.

Gözleri görmeyen o kadar çok kedi vardı ki ortalıkta. Felçliler, ön ya da arka patileri olmayanlar. Yani sokakta yaşayamayacak onlarca kedi. Tek dertleri sevilmek gibi görünüyordu. Elimi bulup yanaklarını, başlarını sürtüyorlardı. Benim de canım fena halde yanıyordu.

Onlarca filmden yüzlerce kediye.

Yüz altmış yedi kedi. Hepsinin ismi var ve onlarca kara kediden, onlarca tekirden hiç birinin adını birbirine karıştırmıyor Funda. Hepsi birer birer kucağından geçti ve özelliklerini anlattı tek tek.

Bu insan gibi iki patisiyle boynuna sarılır.

Şu var ya, kucağıma alır almaz saçlarımı yalamaya başlar.

Soluklandığı bir anda artık gitmem gerektiğini söyledim.

Birlikte çıktık dışarı. Biz yola düştüğümüzde, o da yemek saati gelmiş köpekleri toplamak için caddeye doğru yürüdü gitti.

Yorumlar

Merhaba usta…

Senden bir ses, bir yaşam sinyali gelmesi ne güzel oldu. Yarın (24 Nisan) bir günlüğüne İstanbul' da olacağım iş için geliyorum ve yanımda bir arkadaşım olacak, bu nedenle görüşme talep etmeye fırsatım olmayacak. Sadece birkaç saatlik boşlukta biraz Topkapı ve Ayasofya dolaşmak istiyorum, bir ayı aşkın süredir tek kare fotoğraf çekemedim çünkü bir kaza ile sol elimin parmakları parçalandı. Neyse ki ameliyatla hepsi yerine geldi, yaralarım da iyileşti bile. Sadece sol işaret parmağım biraz yamuk kaldı ama hamdolsun hâlâ tek parça. Neyse, uzun lafın kısası, zoom halkasını çevirecek ve makinanın ağırlığını taşıyacak olan parmağım uf olunca makinayı elime alamadım, şu anda bataryası şarj oluyor, yarın İstanbul' da inşallah acısını çıkaracağım. Selam ve dua ile. İnşallah Ebu Hureyre'ye komşu olursun.

Arda Balkan - 23 Nisan 2008 (19:31)

Sevgili Arda çok üzüldüm, büyük geçmiş olsun. Atlatmış olman teselli oldu biraz. Ben de sevindim senden ses aldığıma. Çok teşekkürler. Oğlunu öp benim için.

Sevgiyle.

Ümran Davran - 23 Nisan 2008 (20:05)

Dünyada böyle hayvanseverlerin de olduğunu bilmek ne güzel. Funda Hanım'a tanrıdan en güzel ödülleri diliyorum. Hayatta her işi rast gitsin, attığı her adımda yolu aydınlık, pürüzsüz olsun.

Zeyno Akın - 15 Haziran 2010 (15:27)

Ümran Hanım! Usefilm'e uğramayalı, fotograflarınıza ve kedilerinizi bakmayalı ne çok zaman geçti. Yazıyor olmanız ve yazılarınızı bulmak ne büyük sürpriz. Pek sevindim. Ne güzel bir yazı acı çeken patileri düşünen ve onlar için çırpınan bir yürek için.

Ali İkizkaya - 4 Haziran 2011 (05:34)

diYorum

Etiketler

Aile AKP Ali Türkan Amerika Araba Aydın Bacı Beslenme Bilim Cem Karaca Cehalet CHP Cinsellik Çevre Çizgi Roman Çocuk Demokrasi Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekonomi Erkek Fanatizm Felsefe Feminizm Gençlik Günce Hayat Hayvanlar Hızlı Gazeteci Hoyratlık Hukuk İnternet İslâm Kadın Kapitalizm Karikatür Kariyer Kedi Kemalizm Kemal Tahir Kent Kitap Kişilik Komplo Konut Kültür Kürtler Mavra Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mizah Modernite Müzik Necdet Şen Nefret Nereye Nostalji Pano Pazarlama Polemik Portreler Psikoloji Reklam Safsata Sağlık Sanat Savaş Sevgi Seyahat Sinema Siyaset Sol Sosyoloji Spor Şarap Şiir Tarih Teknoloji Telefon Televizyon Terör Toplum Tutunamayanlar Ütopya Vicdan Yazmak Yalnızlık Yaşlılık Yergi Yoksulluk

Derkenar'da     Google'da  

85