Patronsuz Medya

Hay aksi, tenzih etmeyi unutmuşum!

Necdet Şen - Star, 11 Ağustos 2008


"Yazınızın girişinde 'Sağlık Kuruluşlarında Çalışan birçok sağlık çalışanını tenzih ederim' şeklinde bir giriş yapsaydınız yazınızda belirttiğiniz bazı aksaklıklara katılmamak elde değildi."

* * *

Geçen Perşembe günü bu köşede yazdığım "Memur sadizmi ve can çekişen hastanelerimiz" başlıklı yazıya gelen eleştirilerin birinden aldım yukarıdaki cümleyi.

Yazıyı (okumayanları tenzih ederim tabii ki, ama) okuyanların hatırlayacağı gibi, sağlık kuruluşlarına yolu düşen hastalara karşı takınılan kasıntı tavrı eleştiren bir yazıydı bu.

Sözkonusu yazı, bazı odakların da kışkırtmasıyla sağlık sektörü çalışanlarının yoğun tepkisine ve teveccühüne mazhar oldu.

Gerçeğin tam da yazdığım gibi olduğunu belirten tebrik mektuplarının yanısıra, öfke sitem hakaret dolu mesajlar da aldım.

Övgüleri buraya aktarmaya gerek yok. Kendimi tenzih ederim. Ama bir Türkiye klasiği olan sinkaf mesajlarının üzerinde azıcık durmak gerekiyor.

* * *

Yazdığı herhangi bir yazıdan sonra şirazesi kaymış bağırgan mesajlar zaman zaman her yazara gelir. Bazı yazar arkadaşları fazlasıyla kızdırıp galeyana getiren ve o camiaya müzmin bir antipati duygusuyla "takmasına" yol açan bu tarz tacizlere karşı ben şerbetliyim. Pek etkilenmiyorum açıkçası.

Malum, halka açık bir alanda yazıp çizmek kıldan ince kılıçtan keskince bir iş. Hele ki fırçanın ucunu bir meslek grubuna ya da bir cemaate kabileye güruha azıcık dokundurmuşsan.

Önce internetteki mail gruplarına ya da bazı web sitelerine düşer yazdığın yazı. Derken bir hararet bir gaz, ardından en genç ve en taşkın üyeler arasında yazara yönelik galiz bir "haddini bildirme" yarışı başlar.

Hamlığın doruğa ulaştığı, kan kokusunun aklı gölgelediği zamanlardır bunlar.

* * *

Küfürlerin lâfını bile etmiyorum.

"Sen hele bir hastalan, elimize düş de gör o zaman gününü" gibi ya da "git IQ'nu ölçtür" gibi akla ziyan cümlelerden "köşe yazarlarının kokuşmuşluğunu anlatan bir yazı da yazacak mısınız peki" gibi çocuksu sorulara kadar varan türlü çeşitli inciler ardarda düşer posta kutuna.

Halbuki bunları yazıp gönderen toy arkadaşlar azıcık zahmeti göze alsalar, Google'da yapacakları ufak bir araştırmada bile bu hakirin bugüne kadar en çok yazdığı konunun Medya olduğunu göreceklerdir.

Ayrıca (IQ da dahil) insanların herhangi bir genetik özelliğini eleştiri konusu yapmak son derece ayıp bir şeydir. Bu arkadaşlara Hipokrat Yemini'ni anımsatırım.

Biliyorum ki internet kişiye duygularını anında ve sansürsüz ifade edebilme olanağı sağlıyor. Takada tukada bir şeyler karalayıp "gönder" tuşuna basmak saniyelik eylem. Klavyenin kemiği de yok, kalayla gitsin...

Kalaycıları tenzih ederim.

Mensubu oldukları camiaya yönelik eleştirilere karşı hiç bir serinkanlılık göstermeyen ve "sövgü" olarak algılayabilen bu tipler, cevap adına en galiz ifadelerle sövüp saymakta sınır tanımıyor.

Sınır Tanımayan Doktorlar örgütünü de tenzih ederim.

Bu gibi mektuplarda gramer falan aramak da nafile. Hem yaptığı "yüksek" tahsili yere göğe sığdıramayıp hem de kendi ana dilinde bile bu kadar ifade özürlü olmak nasıl şey diye de soramıyorsun tabii, ona da kızarlar.

Yazarlığın cilveleri bunlar. Arı kovanlarına çomak sokarsın bazen, etrafın vızıltıyla dolar.

Buna rağmen menfî ve kindar olmamak da okura karşı boynunun borcudur.

Borçlar hukukunu tenzih ederim.

* * *

En ufak eleştiride hop oturup hop kalkan bazı tahammülsüz arkadaşlara şunu da hatırlatmak zorundayım:

Her meslek grubunun dışarıdan bakınca görülemeyen kendine özgü zorlukları olabilir. Doktorluğun da, hemşireliğin de, askerliğin de, polisliğin de, şoförlüğün de, gazeteciliğin de...

Ama meslekten kaynaklanan sorunlarımız ne olursa olsun, koşullarımızı düzeltmek için mücadele vermek yerine, bunun acısını bizden hizmet almak için orada bulunan kişilerden çıkarmak ayıptır. Hem de çok ayıp. Velev ki kişi kendini dünyanın en mağdur edilmiş kişisi olarak görsün, yine de ayıptır.

Bu tespit her meslek grubu için geçerli.

Küfür mektuplarına kızıp okuruna veryansın eden yazar da bu eleştirinin kapsamına girer, hakkını teslim etmeyen devlet bürokrasisine kızıp hastayı azarlayan sağlık bürokrasisi de.

Çalışan kişi, maruz kaldığı haksızlıkların yarattığı olumsuz enerjiyi domino taşı gibi en yakınındakine aktarmaya başladığında, birileri de çıkıp bunu eleştirme ihtiyacı duyabilir.

Bundan gocunmak ve söyleyen hakkında "elimize düşerse oyalım" fetvası çıkarmak ise o çok kızdıkları "Memur Sadizmi" tespitinin boş olmadığının kanıtıdır.

* * *

Yarın da bu konuda klavye tıklatacağım. Doktor Mengele hariç tüm sağlık camiasını şimdiden tenzih ederim.


Yazıyı tanıdıklarınıza da tavsiye etmek ister misiniz?

 

Görüşlerinizi alalım

Ad Soyad
E Posta   (gizli kalacak)

« 4020


 

Necdet Şen

Editör'ün Önerisi

Balta bu, naapacağı hiç belli olmaz

Ali Türkan

Küfe hesabı odun alıyor; o kadar parası olmayanlar da ya haşim gibi daha paralı olanların evine konuk gidiyor, ya da battaniyenin altında biraz daha sokuluyordu birbirine. Bizim ev sıcaktı. Bir akşam, sobanın yanında içim geçmiş.  Devam


Ismarlama Bebekler Çağı

Alper Uzun

Düşünsenize, dünyaya gelecek bebeğinizde ilerleyen zamanda bir takım hastalıkların olacağını ve aslında daha doğmadan bir takım terapiler ile bu hastalıklardan arınabileceğini bildiğiniz halde, anne ve baba olarak sessiz sakin oturur bekler misiniz?  Devam


Rahmetlinin boku sapsarıydı

Necdet Şen

Bir 18 yaşındaki kızının sedef gibi ışıldayan tenine, bir evdeki köroğlunun pörsümeye yüz tutmuş etine ve bir de komodinin üstünde duran 20 yıl öncesine ait nişan fotoğrafına bakan aile reisi (bilincini boş ver) bilinçaltında ne arzular?  Devam


Son Yorumlar

Kâmuran Kızlak - Dr. OZ nam zatı şahane artık hekimliği falan aşıp... Bir Ünlünün Hastalık Destanı

Enver Turan - Benim anlamadığım iki nokta daha var. Mehmet Öz'un... Bir Ünlünün Hastalık Destanı

Necdettin Efendi - Dr. Oz örneğinde belki de sorulması gereken soru... Bir Ünlünün Hastalık Destanı

Hüsnü Zan - Bu dolandırıcılık hikâyelerinin her biri bir başka filim. Hadi yalancılığı... Pilot

Kâmuran Kızlak - Yukarıda hikâyesini yazdığım pilottan 2 yıl kadar önce apartmana... Pilot

Nazmi Bilgen - Necdet Bey'in Kuraklığa çareler başlıklı yazısında bahsettiği... Yazar ve Patron


Web Gezgini

Cengiz Çandar (Radikal)


Son Yazılar

Hayat hediyesi; hayatın kendisi

Alper Uzun

O bebeler, meselâ avucunuzu açın, bakın! Hah işte kimileri o kadarcık. O elin tepesine bir kafa koyun. Bacakları ise serçe parmağınız kadar. Ve bir de meselâ 500 gramı gözünüzün önüne getirin. Ağırlıkları da o civarlarda.  Devam


Bir Ünlünün Hastalık Destanı

Ahmet Faruk Yağcı

Kişilere göre değişir ama, her konuda "orta yol"cu olmak en iyisi herhalde. Hiç ölmeyecek gibi spor ya da diyet çok da gerekli değil. En kötüsü de böyle diyet ve spor saplantısı içinde lastik yarmak ya da balataları sıyırmak.  Devam


Pilot

Kâmuran Kızlak

Aile güzel kızlarına hayırlı bir kısmet çıkmış olmasının bahtiyarlığı içinde, kızın ise aşkından neredeyse ayakları yerden kesilmiş. Ufak bir omuz vererek bu hayırlı işe vesile olan bu hakiri ise hatırlayan bile yok.  Devam


Bankacı

Deniz Türkoğlu

Evet, ilk günlerde kibirli ve küstâhtım, her şey gözüme korkunç görünüyordu, oysa hiç bir yara hemen kapanmaz. Önemli olan, yarayı kaşıya kaşıya kanatarak durmadan taze tutmaya çalışmamak.  Devam


Banka

Deniz Türkoğlu

Banka ne olabilir ki? Etraftaki para bolluğu, kendini zengin hissetmen için kullanımına sunulmuş şahane bir hipnoz. Ay sonlarında eline tutuşturulan beyaz zarfın içindeki paraya gelince, o gerçekten kim olduğunu anlamana yarayabilir.  Devam


© 2000-2010 ~ Derkenar ~ Sitedeki içerik 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri yasası ile korunmaktadır. Yazılı izin olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, değiştirilemez, başka mecralarda kullanılamaz. Ancak uzunluğu 200 kelimeyi geçmemek, yazar adı ve kaynak belirtmek ve bu sayfaya link vermek kaydıyla yazılardan alıntı yapılabilir.  

 

  149 - 223 - 4213 - 4733


Web Derkenar
8 Eylül 2010 Çarşamba
Yazı Boyutu
©